Şevval’in Şiiri

İ Ş A R E T  Ç O C U K L A R I

  1. Yasin okunan tütsü tüten çarşılardan Geçerdi babam Başında yağmur halkaları
  2. Anam yeşil hırkalar görürdü düşündeDaha ilk güzelliğinde
  3. Alnını iki dağın arasına germiş
    Bir devin göğsüne benzer
    Göğsünden dualar geçermiş
  4. Çarşılar ellerinde ekmek iğneleriCami avlularına açılanHavuz sularına kapılan çocuklar —-
  5. Görmeden güneşin bütün renklerini
    Götürmezlerdi dükkandaki babalarına
    Ocaktan akan kaynar yemekleri
    Nenelerinin koyduğu avuç taslarına
  6. Başı ve yüreği şahbazKaleleri ağırlayan kadınlarınSüslerini kemerlerini

    Başlarını ağırlaştıran

    Ağır siyah şelale saçlarını

    Tutunca gençleşirdi erkekler

  7. Sonra insan o ki denizde
    Küçük ve büyük nehirde
    Bedeni ıslatan afsunlu suda
    Önce niyet, sonra yıkanırdı
  8. Zaman dert getirdi sularaİçinde eski balıkların yattığı kayalarSavaşan insanların elinde

    İnce yontulup taşındı balta mızrak şekline

  9. Anam kanları kuruyan
    Kavga ayıran bir kargı elinde
    Kara ocağın taşlarına
    İşaret koydu çocuklarını
    Belinde gezdiren babamın
    Beyaz yazılarla kazandığı adları
  10. Yüreği korkuyla kuvvetlendi babamınUnutup genç gelen günleriZamanın sürerken çektiği günleri

    Çetin bilmecelerle

    Sürdü atını şehirlere

  11. Yün ören at güden kadınlar
    Ormanlara tepeden eğilen toprak evlerde
    Küçük pencereli karanlık dar odalarda/
  12. Uzaktan uzayıp gelen kurt seslerininUzağa çekilip gidenAyazda donan gülmeler içinde /
  13. Ormanlarda süt emziren anne
    Unuttu gittikçe uzayan çocuğunu
  14. Hep kaçarmış şehirlerinDemir dağlarınaUyuyunca toprak beşiğimde

    Sahipsiz kalan

    Ellerimden kayan aydınlık günlerim.

Cahit Zarifoğlu

 

Bu da ne tatlı değil mi… https://www.youtube.com/watch?v=k-_0vOICuj0

Ve bu da… https://www.youtube.com/watch?v=x1cZD5AZnGw

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.